నీవు వెతుకుతున్న న్యాయం: నీవు సమానత్వాన్ని కోరుతున్నప్పటికీ జీవితం ఎందుకు మనుషుల మధ్య తేడాలు చేస్తుంది?

ఈ అసమానత ఎందుకు?

ఈ అన్యాయం ఎందుకు?

ఒక మనిషి దిగువ వర్గంలో జన్మిస్తే, మరొకరు రాజభవనంలో ఎందుకు జన్మిస్తారు?

లక్షలాది మంది తమతో జీవితం న్యాయంగా వ్యవహరించలేదని ఎందుకు భావిస్తారు?

కానీ ఎవరూ అడగని మరింత లోతైన ప్రశ్న ఏమిటంటే:

సంపూర్ణ సమానత్వమే నిజంగా పరిష్కారమా?

లేక మనం ఇంకేదో వెతుకుతున్నామా, దానికి పేరు కూడా తెలియకుండానే?

భారతదేశపు పాత గాయం: బహుదేవతారాధన మరియు అసమానత మధ్య

భారతదేశంలో పెరిగిన నీవు బహుళత్వం అంటే ఏమిటో బాగా తెలుసు.

వేలాది దేవతలు.

వందలాది మతపంథాలు.

వేల సంవత్సరాలుగా మనుషులను విభజిస్తున్న కుల వ్యవస్థ.

అసమానత అనేది కేవలం ఒక తాత్విక సిద్ధాంతం కాదని నీకు తెలుసు.

అది నీవు ప్రతిరోజూ జీవించే వాస్తవం.

పేదవాడు మరియు ధనవంతుడు.

బ్రాహ్మణుడు మరియు దళితుడు.

పురుషుడు మరియు స్త్రీ.

ముస్లిం మరియు ముస్లిమేతరుడు.

ఈ అసమానత మనసులో ఒక లోతైన గాయాన్ని సృష్టిస్తుంది.

“ఈ ప్రపంచంలో నిజమైన న్యాయం ఉందా?

లేక జీవితం అనేది బలవంతుడు కోరుకున్నది తీసుకునే, బలహీనుడికి మిగిలిన అవశేషాలు మాత్రమే దక్కే పోరాట రంగమా?” అని అడిగే గాయం.

కొంతమంది భారతీయులు “సంపూర్ణ సమానత్వం”లో పరిష్కారాన్ని వెతికారు.

వారు ఇలా అన్నారు:

“ప్రతి ఒక్కరూ సమానంగా ఉండాలి.

ధనవంతుడు, పేదవాడు అనే తేడా ఉండకూడదు.

పురుషుడు, స్త్రీ అనే తేడా ఉండకూడదు.

విశ్వాసి, అవిశ్వాసి అనే తేడా ఉండకూడదు.”

కానీ ఈ పరిష్కారం వాస్తవంతో ఢీకొట్టింది.

పురుషుడు స్త్రీలాగే కాదనే నిజంతో.

కష్టపడేవాడు సోమరివాడిలా కాదనే నిజంతో.

మంచివాడు చెడ్డవాడిలా కాదనే నిజంతో.

అయితే పని చేసే వ్యక్తిని, సోమరిగా ఉండే వ్యక్తిని సమానంగా చూడడం సమంజసమా?

నిర్మించేవాడిని, ధ్వంసం చేసేవాడిని సమానంగా చూడడం సరైందా?

ఇక్కడే అయోమయం ప్రారంభమవుతుంది.

సంపూర్ణ సమానత్వం అసాధ్యమైతే, అన్యాయమే మన విధి అని అర్థమా?

సామాజిక మరియు కుల అసమానతలకు శాశ్వత బానిసలుగా మిగిలిపోవాలా?

అందమైన ఆశ్చర్యం: ఇస్లాం నీకు నకిలీ సమానత్వాన్ని అమ్మదు

ఒక్క క్షణం ఊహించు.

ఒక వ్యవస్థ ఉందని.

అది నీకు అసాధ్యమైన సమానత్వాన్ని వాగ్దానం చేయదు.

కానీ నిజమైన న్యాయాన్ని వాగ్దానం చేస్తుంది.

అది నీకు ఇలా చెప్పదు:

“ప్రజలందరూ దువ్వెన పళ్ళలాగా సమానులు.”

అది నీకు ఇలా చెబుతుంది:

“ప్రతి మనిషి తన హక్కును సంపూర్ణంగా, ఏ లోటూ లేకుండా పొందుతాడు.”

ఇదే లక్షలాది మందికి తెలియని మౌలిక తేడా.

ఇస్లాం సంపూర్ణ సమానత్వం యొక్క మతమని చెప్పదు.

అది న్యాయం యొక్క మతమని చెబుతుంది.

ఈ రెండింటి మధ్య తేడా కేవలం పదాల తేడా కాదు.

ఇది మొత్తం దృక్పథంలో ఉన్న తేడా.

సమానత్వం అంటే అందరినీ ఒకే విధంగా చూడడం.

న్యాయం అంటే ప్రతి హక్కుదారునికి అతని హక్కును ఇవ్వడం.

ఒక వైద్యుడు ఇద్దరు రోగులకు చికిత్స చేస్తున్నాడని ఊహించు.

ఒకరికి జ్వరం ఉంది.

మరొకరికి కాలు విరిగింది.

వారిద్దరికీ ఒకే మందు ఇస్తాడా?

ఖచ్చితంగా కాదు.

ఒకే మందు ఇవ్వడం న్యాయం కాదు.

న్యాయం అంటే ప్రతి రోగికి అతని పరిస్థితికి తగిన మందు ఇవ్వడం.

ఇస్లాం కూడా ఇలాగే ఉంటుంది.

కొన్ని ఆజ్ఞలలో పురుషుడు మరియు స్త్రీ మధ్య తేడా చేసినప్పుడు, అది పురుషునికి ప్రాధాన్యం ఇవ్వడానికీ కాదు, స్త్రీని తక్కువ చేయడానికీ కాదు.

వారిని సృష్టించిన అల్లాహ్ వారి స్వభావాన్ని, వారికి ఏది తగినదో బాగా తెలుసు కాబట్టి.

పురుషుడు మరియు స్త్రీ ఒకే ముద్రలో తయారైన రెండు ప్రతులు కాదు.

వారు పరస్పరం ఒకరినొకరు పూర్తిచేసే రెండు భాగాలు.

అల్లాహ్ ఇలా అంటాడు:

{మరియు బాలుడు బాలిక వంటి వాడు కాడు} [ఆల్ ఇమ్రాన్: 36]

కుల వ్యవస్థను అధిగమించే న్యాయం: ఫాతిమా విషయంలో కూడా

ఇస్లాం కులాలను గానీ, జాతులను గానీ అంగీకరించదనే సాక్ష్యం కావాలా?

1400 సంవత్సరాల క్రితం అరేబియా ద్వీపకల్పాన్ని కదిలించిన ఈ సంఘటనను విను.

ఖురైష్‌లో అత్యంత గౌరవనీయమైన తెగలలో ఒకటైన బను మఖ్జూమ్‌కు చెందిన ఒక మహిళ ప్రవక్త ముహమ్మద్ ﷺ కాలంలో దొంగతనం చేసింది.

ప్రవక్తకు అత్యంత ప్రియమైన వ్యక్తులలో ఒకరైన ఉసామా ఇబ్ను జైద్ ఆమె కోసం మధ్యవర్తిత్వం చేయడానికి వచ్చాడు.

అప్పుడు ప్రవక్త ﷺ ప్రజల ముందు నిలబడి ఇలా అన్నారు:

“అల్లాహ్ నిర్ణయించిన శిక్షల్లో ఒకదానిపై నీవు మధ్యవర్తిత్వం చేస్తున్నావా?!

మీకంటే ముందు ఉన్న జాతులు నాశనం కావడానికి కారణం ఏమిటంటే, వారిలో గౌరవనీయుడు దొంగతనం చేస్తే అతన్ని వదిలేవారు; బలహీనుడు దొంగతనం చేస్తే అతనిపై శిక్ష అమలు చేసేవారు.

అల్లాహ్ ప్రమాణంగా చెబుతున్నాను, ముహమ్మద్ కుమార్తె ఫాతిమా దొంగతనం చేసినా, ఆమె చేతిని కూడా నేను నరికించేవాడిని.”

ఇదే నిజమైన న్యాయం.

ప్రతి విషయంలో పురుషుడు మరియు స్త్రీ సమానమని కాదు.

కానీ చట్టం ముందు అందరూ సమానమని.

ధనవంతుడు మరియు పేదవాడు.

గౌరవనీయుడు మరియు సాధారణుడు.

న్యాయం అమలులో అందరూ సమానమే.

ఇదే ఇస్లాం తీసుకువచ్చిన అందమైన ఆశ్చర్యం.

చట్టానికి ఎవరూ పైవారు కాదు.

గౌరవానికి ఎవరూ తక్కువవారు కాదు.

మరో సందర్భంలో, ఒక సహాబీ మరొక సహాబీని అతని నల్లజాతి తల్లి గురించి అవమానించాడు.

అప్పుడు ప్రవక్త ﷺ కోపంతో ఇలా అన్నారు:

“నీలో ఇంకా అజ్ఞాన యుగపు లక్షణాలు ఉన్నాయి.”

ఒక అరబ్బుకు, అరబ్బేతరుడిపై ఎలాంటి ప్రాధాన్యం లేదు.

ఒక తెల్లవారికి, నల్లవారిపై ఎలాంటి ప్రాధాన్యం లేదు.

భక్తి (తక్వా) ద్వారానే ఉన్నతత ఉంటుంది.

ముందుగా నీ హృదయంలో న్యాయం: నీకు నీవు అన్యాయం చేయకపోవడం

కానీ ఇస్లాంలో న్యాయం సమాజంలో గానీ, పాలనలో గానీ ప్రారంభం కాదు.

అది నీ అంతరంగంలో ప్రారంభమవుతుంది.

నీ ఆత్మలో.

నీకు తెలుసా?

న్యాయం యొక్క అత్యున్నత రూపాలలో ఒకటి నీతో నీవు న్యాయంగా ఉండటం.

ఈ ఆయతును ఆలోచించండి: ఒక వ్యక్తి లేదా ఒక జాతిపట్ల మీకున్న ద్వేషం వారిపై అన్యాయం చేయడానికి కారణం కాదు. మిమ్మల్ని ద్వేషించే వారిపట్ల కూడా న్యాయం చేయడం అవసరం. ఇది అల్లాహ్ వెలుగు లేకుండా ఏ మనిషీ చేరలేని శిఖరం.

ఈజిప్టుకు చెందిన ఒక వ్యక్తి, ఈజిప్ట్ గవర్నర్ కుమారుడు అమ్ర్ ఇబ్న్ అల్-ఆస్ తనను అన్యాయంగా కొట్టాడని ఉమర్ ఇబ్న్ అల్-ఖత్తాబ్ వద్ద ఫిర్యాదు చేశాడు. అప్పుడు ఉమర్ ఆ వ్యక్తినీ, గవర్నర్ కుమారునినీ పిలిపించి, ఈజిప్టు వ్యక్తికి కొరడా ఇచ్చి ఇలా అన్నాడు: గౌరవనీయుల కుమారుడిని కొట్టు.

అప్పుడు ఆ ఈజిప్టు వ్యక్తి అతన్ని కొట్టాడు, ప్రజలు చూస్తూ న్యాయం జరిగిందని సంతోషించారు. తరువాత ఉమర్ ఆ ఈజిప్టు వ్యక్తితో ఇలా అన్నాడు: నీవు కోరుకుంటే అమ్ర్ ఇబ్న్ అల్-ఆస్ తలపైనే ఈ కొరడాను ఉపయోగించవచ్చు.

ఇదే పక్షపాతం గానీ, సిఫారసు గానీ తెలియని న్యాయం. ఇదే మనిషిని తన జీవనోపాధి, తన స్థానం గురించి ఉన్న భయం నుంచి విముక్తి చేసే ఇస్లాం. అందువల్ల అతడు సత్యం విషయంలో ఎవరి నిందనైనా భయపడడు.

ప్రత్యామ్నాయాలపై విమర్శ: పాశ్చాత్య సమానత్వం మరియు హిందూ బహుదేవతారాధన

నేటి ప్రపంచంలో, మనుషుల మధ్య ఉన్న ఎలాంటి భేదాలనూ అంగీకరించని సంపూర్ణ సమానత్వాన్ని పిలుపునిచ్చే వారు ఉన్నారు. కానీ ఈ పిలుపు వాస్తవం మరియు దైవిక జ్ఞానంతో ఢీకొంటుంది. షైఖ్ ఇబ్న్ ఉథైమీన్ (అల్లాహ్ ఆయనపై కరుణ చూపుగాక) ఇలా అన్నారు: "ప్రజల్లో కొందరు న్యాయం అనే పదం బదులుగా సమానత్వం అనే పదాన్ని ఉపయోగిస్తారు! ఇది తప్పు.

సమానత్వం అని చెప్పకూడదు; ఎందుకంటే సమానత్వం రెండు విషయాలను ఒకేలా చేయడాన్ని సూచించవచ్చు, అయితే జ్ఞానం వాటి మధ్య తేడాను చేయాలని కోరుతుంది".

భారతదేశంలో, వేలాది దేవతలను ఆరాధించే వారు ఉన్నారు. ఇదే విశ్వ న్యాయానికి మార్గమని వారు నమ్ముతారు. కానీ ప్రశ్న ఏమిటంటే: వేలాది దేవతలు ఈ విశ్వంలో న్యాయాన్ని ఎలా స్థాపించగలవు? నిజమైన దేవుడు విభజించబడడు, భాగాలుగా చేయబడడు, భాగస్వాములను అంగీకరించడు. నిజమైన దేవుడు ఏకవచనంలో "నేను" అని చెబుతాడు, బహువచనంలో "మేము" అని కాదు.

నిజమైన దేవుడు మరణించడు, నిద్రించడు, ఆహారం అవసరం పడడు. భారతీయ పురాణాలలో అనేక దేవతలు మరణించి మళ్లీ జన్మిస్తారు. మరణించే వాడు ఎలాంటి దేవుడు? నిజమైన దేవుడు సజీవుడు, సమస్తాన్ని నిలబెట్టేవాడు; ఆయనను మత్తు గానీ, నిద్ర గానీ ఆవరించవు.

ఆగండి. మీ కళ్లను మూసుకుని మీకే మీరు ఈ ప్రశ్నలు అడగండి: · మీరు మీతో మీరు న్యాయంగా ఉన్నారా? లేక నిర్లక్ష్యం చేయడం ద్వారా, అతిగా అలసటకు గురిచేయడం ద్వారా లేదా భవిష్యత్తు గురించి ఆందోళనతో బాధపెట్టడం ద్వారా మీపై మీరు అన్యాయం చేస్తున్నారా? ·

మీ చుట్టూ ఉన్న వారితో మీరు న్యాయంగా ఉన్నారా? లేక మీ కోరికలు మరియు ప్రయోజనాల ప్రకారం ప్రజలను చూస్తున్నారా? ·

వేలాది దేవతలు ఈ విశ్వంలో న్యాయాన్ని స్థాపించగలవని మీరు నిజంగా నమ్ముతున్నారా? లేక ఒకే ఒక న్యాయపరుడైన, సర్వజ్ఞుడైన దేవుడే ప్రతి విషయాన్ని దాని తగిన స్థానంలో ఉంచగలడా? ఈరోజు ఖుర్ఆన్‌లో ఒక పేజీ చదవడానికి ప్రయత్నించండి.

అది కేవలం ఒక పవిత్ర గ్రంథంగా కాదు, దైవిక న్యాయానికి రాజ్యాంగంగా. అన్యాయంతో నిండిన ఈ ప్రపంచంలో నిజమైన న్యాయం కోసం వెతుకుతున్న మీ కలత చెందిన మనసుకు అందులో ఓదార్పు లభిస్తుంది. ముగింపు: ఒక దేవుడు, ఒక న్యాయం, ఒక జీవితం కొన్ని సంప్రదాయాల ప్రకారం భారతదేశంలో 3300000 దేవతలు ఉన్నప్పటికీ, అన్యాయం ఇంకా కొనసాగుతూనే ఉంది.

సామాజిక వర్గ భేదాలు ఇంకా సమాజాన్ని చీల్చుతున్నాయి. పేదలు ఇంకా పూలు అమ్ముతుంటే, ధనవంతులు ఇంకా విలాసవంతమైన కార్లలో ప్రయాణిస్తున్నారు. ఎందుకు? ఎందుకంటే దేవతల సంఖ్య ఎక్కువగా ఉండటం న్యాయం ఎక్కువగా ఉంటుందనే అర్థం కాదు. నిజమైన దేవుడు ఒక్కరే.

ఆయన హృదయాల రహస్యాలను తెలుసుకుంటాడు, విధులను జ్ఞానంతో నిర్ణయిస్తాడు, ప్రతి విషయాన్ని దానికి తగిన స్థానంలో ఉంచుతాడు. ఇస్లాం మీకు భేదాలు లేని పరిపూర్ణ ప్రపంచాన్ని వాగ్దానం చేయదు. కానీ అది ఎవరిపైనా అన్యాయం చేయని న్యాయపరుడైన దేవుణ్ణి వాగ్దానం చేస్తుంది. చిన్న విషయాల నుంచి పెద్ద విషయాల వరకు న్యాయానికి మార్గనిర్దేశం చేసే ఒక గ్రంథాన్ని వాగ్దానం చేస్తుంది.

ఈ విశ్వాన్ని జ్ఞానం మరియు న్యాయంతో నిర్వహించే ఒక సత్తా ఉందని తెలుసుకున్నప్పుడు ప్రశాంతతను పొందే మనసును వాగ్దానం చేస్తుంది.

{నిశ్చయంగా, అల్లాహ్ న్యాయం చేయమని మరియు (ఇతరులకు) మేలు చేయమని} [అన్-నహల్: 90].

ఇదే పిలుపు. సహజ స్వభావం మరియు వాస్తవానికి విరుద్ధమైన తప్పుడు సమానత్వానికి కాదు; హృదయానికి ప్రశాంతతను, ఆత్మకు ఆనందాన్ని ఇచ్చే నిజమైన న్యాయానికి. అయితే మీరు ఈ న్యాయాన్ని వెతుకుతున్నారా? ఎవరిపైనా అన్యాయం చేయని న్యాయపరుడైన దేవుని సంరక్షణలో జీవించాలని కోరుకుంటున్నారా? ప్రశ్నించండి, అన్వేషించండి, ఆలోచించండి.

ఎందుకంటే సత్యాన్ని నిజాయితీగా వెతికేవాడు, అల్లాహ్‌ను తన కోసం ఎదురుచూస్తూ కనుగొంటాడు.